Z vtáčej perspektívy

Kostol Nanebovzatia Panny Márie
Podľa najstaršej správy o Župčanoch z roku 1248 – Župčany boli samostatnou farnosťou a kostol už pred rokom 1438 bol murovaný. V r. 1814 bol gotický kostol zasvätený sv. Jánovi Evanjelistovi, mal veľmi dobré základy, pevné múry, strop drevený, gotická svätyňa merala 7 x 7 m. Mal malú drevenú vežičku obitú plechom, v ktorej boli tri zvony (Hlavný sv. Urbana, 2. sv. Juraja, 3. sv. Kataríny) a od r. 1804 nový organ. Barokizáciou lode bol doštený strop nahradený valenou klenbou. V r. 1821 bol zreštaurovaný. Došlo k zmene patrocínia kostola – kostol Nanebovzatia Panny Márie. J. Záborský doň zaobstaral andezitovú krstiteľnicu. V r. 1880 bol reštaurovaný. Rožňavský biskup Štefan Kollarčík, rodák zo Župčian, zaobstaral neogotický oltár z Insbrucku v Tirolsku, inštalovaný v r. 1900. V 70. rokoch 20. storočia došlo k zväčšeniu kostola a vystaveniu novej veže s úpravou intravilánu kostola a jeho okolia.
Według najstarszej wzmianki o Župčanach z 1248 r. – Župčany były samodzielną parafią, a kościół został zamurowany przed 1438 r. W r. W 1814 roku gotycki kościół został poświęcony św. Jana Ewangelisty, miał bardzo dobry fundament, solidne ściany, drewniany strop, gotycka kapliczka o wymiarach 7 x 7 m. Miał niewielką drewnianą wieżyczkę pokrytą blachą, w której znajdowały się trzy dzwony (św. Urbana, II św. Jerzego, św. Katarzyny III). 1804 nowe organy. Wraz z barokowaniem nawy obniżony strop zastąpiono sklepieniem kolebkowym. W r. W 1821 roku został odrestaurowany. Nastąpiła zmiana w patronacie kościoła – kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. J. Záborský zakupił andezytową chrzcielnicę. W r. W 1880 roku został odrestaurowany. Biskup Rožňava Štefan Kollarčík, pochodzący z Župčan, zamówił neogotycki ołtarz z Innsbrucku w Tyrolu, 1900. W latach 70-tych XX wieku kościół rozbudowano i postawiono nową wieżę wraz z przebudową wnętrza kościoła i jego otoczenia.
Župčianská kúria
Šľachtická kúria v klasicistickom štýle z prvej polovice 19. storočia predstavuje jednu z dominantných a charakteristických stavieb v Župčanoch. K pôvodnej stavbe kúrie boli postupom času pristavané jej ďalšie miestnosti a časti, ktoré v komplexnosti môžeme obdivovať dodnes. Po odchode Puľských z obce bola kúria v druhej polovici 20. storočia využitá pre expozičné a výstavné účely Prešovského múzea.
Według najstarszej wzmianki o Župčanach z 1248 r. – Župčany były samodzielną parafią, a kościół został zamurowany przed 1438 r. W r. W 1814 roku gotycki kościół został poświęcony św. Jana Ewangelisty, miał bardzo dobry fundament, solidne ściany, drewniany strop, gotycka kapliczka o wymiarach 7 x 7 m. Miał niewielką drewnianą wieżyczkę pokrytą blachą, w której znajdowały się trzy dzwony (św. Urbana, II św. Jerzego, św. Katarzyny III). 1804 nowe organy. Wraz z barokowaniem nawy obniżony strop zastąpiono sklepieniem kolebkowym. W r. W 1821 roku został odrestaurowany. Nastąpiła zmiana w patronacie kościoła – kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. J. Záborský zakupił andezytową chrzcielnicę. W r. W 1880 roku został odrestaurowany. Biskup Rožňava Štefan Kollarčík, pochodzący z Župčan, zamówił neogotycki ołtarz z Innsbrucku w Tyrolu, 1900. W latach 70-tych XX wieku kościół rozbudowano i postawiono nową wieżę wraz z przebudową wnętrza kościoła i jego otoczenia.
Lipová aleja
Súčasťouareálu šľachtickej kúrie bola okrem parku a dnes už zaniknutej topoľovej aleje, aj dvojradoválipová aleja, ktorá bola za kultúrnu pamiatku vyhlásená v r. 2011. Jej založenie sa datuje do druhej tretiny 19. storočia a situovaná je asi 250 metrov od klasicistickej kúrie v severozápadnej časti obce. V aleji sa nachádza viac ako 50 stromov druhu lipa malolistá, ktoré vhodne spájali park s neďalekým lesom.
Częścią obszaru dworskiego była z wyjątkiem parku i nieistniejącej już aleja topoli także dwurzędowa aleja lipowa, uznana za zabytek kultury w r. 2011. Jej powstanie pochodzi z drugiej tercji XIX wieku i znajduje się około 250 metrów od klasycystycznego folwarku w północno-zachodniej części wsi. W alei rośnie ponad 50 lip drobnolistnych, które dogodnie łączyły park z pobliskim lasem.